I made this poem for Filipino class back in 6th grade.
Surprisingly, my brother found this junk again a few months ago.
I still can't imagine myself writing like this at the age of 11, wow.
And not to mention I got the highest grade. Haha! How the heck did I do this?
Tuwing ikaw ang nakikita ko,
Bakit kaya? Ito ba'y totoo?
Hindi malaman, ano ba ito?
Natural ba ito sa isang tao?
Kapag tulala, ikaw ang nasa isip
Para bang tulad ng isang panaginip.
Noon ko nalaman, siya na nga ba talaga?
Para akong nakarinig ng isang musika.
Kapag nakikita ka, ako'y may kaba
Takot ba ito, o pag-ibig talaga?
Magulo sa isip, o isang panaginip?
Oras na ba talaga upag 'di na mag-isip?
Tuluyan na ba talagang ipagpapatuloy ito
Bakita nagkaroon ng damdaming 'di magbabago?
Hindi maglalahong magandang pagpuri,
Puri nga ba o isang minimithi?
Dapat nga bang burahin sa isip
Isang damdaming pasilip-silip
Hindi maunawaan ang puso kong ito
Bakit ako napapatingin sayo?
Puppy crush much?
Pardon my fail punctuations.
No comments:
Post a Comment